όπως:

Α. όγκοι πέους
Β. ινώδης σκλήρυνση πέους (νόσος La Peyronie)
Γ. στενώματα ουρήθρας (ουρηθροτομή ή πλαστική ουρήθρας).

Όλες οι παραπάνω επεμβάσεις απαιτούν ημερήσια ή 1 ημέρα νοσηλεία.

Α. Όγκοι πέους

Σπάνιοι όγκοι, αρκετά επιθετικοί αν δε διαγνωστούν σε αρχικό στάδιο. Αν πραγματικά η βλάβη είναι εντοπισμένη και ανακαλυφθεί πρώιμα, αρκεί η μερική εκτομή του οργάνου και ο άνδρας συνεχίζει να διατηρεί μέρος του μορίου του, ικανό για φυσιολογική ούρηση και πολλές φορές με ικανότητα για σεξουαλική επαφή. Αν διαγνωστεί σε προχωρημένο στάδιο και ο όγκος προχωρήσει σε αρκετό μήκος του οργάνου, τότε υπάρχει πιθανότητα για ριζική εκτομή όλου του ανδρικού μορίου και δημιουργία νέας ουρήθρας στο περίνεο, με επιβάρυνση της ψυχολογικής κατάστασης του άνδρα. Ο καρκίνος του πέους μπορεί να προσβάλλει τους βουβωνικούς και λαγόνιους λεμφαδένες, ενώ σε προχωρημένα στάδια εφαρμόζεται και χημειοθεραπεία.

Κανόνας: Οποιαδήποτε αλλοίωση στη βάλανο ή τον κορμό του πέους πρέπει να οδηγεί τον άνδρα στο ουρολόγο-ανδρολόγο.

Β. Ινώδης σκλήρυνση πέους-νόσος La Peyronie

Όχι τόσο σπάνια ανδρική πάθηση, όπου σκληρή ινώδης πλάκα πάνω στον κορμό του πέους δημιουργεί κάμψη αυτού προς τα πλάγια ή προς τα πάνω, η οποία συνοδεύεται από πόνο αλλά και δυσκολία στην επαφή όταν η κάμψη καθίσταται σημαντική.
Δυστυχώς δεν υπάρχουν ιδιαίτερα αποτελεσματικές φαρμακευτικές θεραπείες (δε θα αναφερθούν εδώ). Σημαντική όμως βοήθεια όσον αφορά στην αντιρρόπηση της κάμψης αποτελεί η χειρουργική διόρθωση αυτής (1 ημέρα νοσηλεία), με εκτομή της ινώδους πλάκας και ευθειασμό του πέους, με πολύ καλά αποτελέσματα.

Γ. στενώματα ουρήθρας (ουρηθροτομή ή πλαστική ουρήθρας).

Συχνή πάθηση, όπου στενεύει ο αυλός της ουρήθρας σε κάποιο σημείο της, με αποτέλεσμα την εμφάνιση έντονων δυσουρικών ενοχλημάτων με συχνουρία, μείωση της ακτίνας των ούρων, ουρολοιμώξεις ή και επίσχεση ούρων (μπλοκάρισμα των ούρων). Συνήθεις αιτίες αποτελούν προηγηθείσες επεμβάσεις (πχ μετά από προστατεκτομή), καθετηριασμό, λοιμώξεις (βλεννόρροια κλπ) ή τραυματισμό. Αν το στένωμα είναι περιορισμένο και βραχύ σε μήκος, η διάνοιξή του ενδοσκοπικά πολλές φορές είναι αρκετή ώστε να λυθεί το πρόβλημα. Μειονέκτημα αποτελεί η συχνή υποτροπή. Αν το στένωμα είναι εκτεταμένο ή έχει πολλές υποτροπές, τότε πραγματοποιείται ουρηθροπλαστική, όπου εκτέμνεται το στενωμένο τμήμα και αντικαθίσταται από μόσχευμα που λαμβάνουμε από τον ίδιο ασθενή, όπως στοματικό βλεννογόνο ή άλλους ιστούς.