Συγγενείς ανωμαλίες των ουροφόρων οδών και συγκεκριμένα η στένωση της πυελοουρητηρικής συμβολής του νεφρού αποτελεί ένα επιτυχημένο αντικείμενο της λαπαροσκοπικής ουρολογικής χειρουργικής.

Η συγκεκριμένη συγγενής ανωμαλία αποτελεί τη συχνότερη της αποχετευτικής μοίρας του νεφρού και συνίσταται σε στένωση στο σημείο ένωσης της πυέλου του νεφρού, όπου συλλέγονται τα ούρα, με τον ουρητήρα που προωθεί τα ούρα προς την κύστη. Πολλές φορές, ένα έκτοπο αγγείο πιέζει αυτή την ένωση και δημιουργεί στένωμα στην αποχέτευση των ούρων. Ο ασθενής παρουσιάζει κολικό του νεφρού, ενδεχομένως και εμπύρετες ουρολοιμώξεις (πυελονεφρίτιδες). Αν δεν αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση μόλις διαγνωστεί, ο νεφρός σιγά-σιγά θα χάνει μέρος της λειτουργικότητάς του μέχρι να καταστραφεί πλήρως.

Πολύ συχνά νέα άτομα υποβάλλονται σε ανοικτές επεμβάσεις με μεγάλες ουλές, ενώ πλέον παγκοσμίως η λαπαροσκοπική πυελοπλαστική θεωρείται ως μέθοδος εκλογής για τη στένωση της πυελοουρητηρικής συμβολής του νεφρού.
Η συγκεκριμένη χειρουργική ομάδα αριθμεί στην εμπειρία της ένα μεγάλο αριθμό παρόμοιων περιστατικών, με εξαιρετικά ποσοστά επιτυχίας (έως 100%). Η έξοδος από το νοσοκομείο πραγματοποιείται 2 ημέρες μετά την επέμβαση, ενώ η πιθανότητα μετάγγισης τέτοιων ασθενών σχεδόν είναι παρελθόν με αυτή την τεχνική. Καθότι δεν υπάρχει τομή σε αυτό το χειρουργείο, το οποίο πραγματοποιείται μέσω οπών, δεν υφίσταται μετεγχειρητικός πόνος και η επάνοδος στις καθημερινές δραστηριότητες είναι εξαιρετικά ταχεία.